และแล้วชีพจรก็ได้มีกำหนดลงเท้าอีกครั้ง เมื่อมีโอกาสได้ไปยลโฉม จังหวัดจันทบุรี และ จังหวาดตราด เรียกได้ว่าเป็นปะสบการณ์ที่ลำค่ามากสำหรับผู้เขียน เพราะไปเที่ยวนี้เรียกได้ว่าทำงานอย่างสนุก ซึ่งปกติก็สนุกกับการทำงานอยู่แล้ว ยิ่งได้มีโอกาสแพ็คกระเป๋าเดินทางด้วยแล้ว เรียกได้ว่ามีรอยยิ้มทั้งคนถ่ายและคนถูกถ่าย ถึ
งแม้ว่ารายการที่ทำนั้นจะเป็นรายการประเภทสาธิต ห้า นาทีเท่านั้น แต่ก็เรียกได้ว่ามีกระแสตอบรับที่ดีพอสมควร เพราะมีโทรศัพท์จากทางบ้านมากมาย งานนี้มีรอยยิ้มเปื้อนหน้าทั้งคนทำงานและคนชมงานเลยทีเดียว
สำหรับการไปถ่ายงานเที่ยวนี้ ไฮไลต์อยู่ตอนกลางคืน ผู้เขียนไม่ได้ไปเที่ยวกลางคืนที่ไหนดอก แต่เป็นการนอนในที่ที่แปลกจากเดิมต่างหาก ซึ่งหากใครเป็นแฟนท่องเที่ยวจะรู้ดีว่าการได้ไปค้างแรมที่สวยๆนั้นมีความสุขเพียงใด ยิ่งได้ไปสัมผัสกับบรรยายกาศของเกาะช้าง ซึ่งผู้เขียนได้มีโอกาสไปค้างแรมที่นั้นถึง สอง คืน ซึ่งคืนแรกเป็นการนอนกับธรรมชาติ เป็นลักษณะโฮมเสตย นอนไปพลาง ดูพี่ทีมงานตกปลาไปพลาง ถึงแม้จะเป็นความสุขของมนุษย์ มิได้เป็นความสุขของเหล่ามัจฉาแม้แต่น้อย แต่ผู้เขียนก็โล่งใจ ที่พี่ทีทีมงานนั่งทั้งคืน แต่ตกได้ตัวเดียว แต่ก็ปล่อยมันกลับลงไปสู่บ้านของเขา ก็คือสายน้ำนั่นเอง เราใช้เวลาที่นั่นหนึ่งคืน รุ่งขึ้นเราก็ต้องเตรียมตัวเพื่อออกไปถ่ายงานอีก อีกคืนเราข้ามฝากมาค้างแรมที่หาดทรายขาว หาดทรายที่นี้สวยงาม ถึงแม้จะผิดหวังเล็กน้อยที่มิได้ลงไปแวกว่ายในน้ำทะเล แต่ผู้เขียนก็ได้ว่าในสระน้ำของโรงแรมกลางสายฝนโปยปราย อู๊ยยยย หนาวน่ะ ผู้เขียนยังจำได้เลย ตื่น เจ็ดโมง เช้า ไปว่ายน้ำกับพี่โปรดิ๊ว เรียกเหงื่อได้มากโขเลยทีเดียว เล่นเอาวันนั้นเพลียใช่เล่นเหมือนกัน แต่เสียดายที่วันและเวลาผ่านไปเร็วเหลือเกิน ทริปการค้างแรมแป็บเดียว ห้า วัน สี่ คืน หมดไป แต่ ความประทับใจถึงจะไม่มาก แต่ก็นำกลับไปเต็มกระเป๋าเช่นเคย อย่างนี้แหละน้าที่เขาบอกเวลาแห่งการประทับใจมักจะหมดไปเร็วเสมอ แต่สำหรับผู้เขียนแล้ว เวลาประทับใจเหล่านั้นถึงแม้ผ่านไป แต่ทุกห้วงนาทีจะอยู่ในความทรงจำของผู้เขียนแน่นอน